Julia Cornelissen met eigen winkeltje
‘Ik vind het magisch dat mijn groentes op bord belanden’
Niet bij elke vrouw gaat het hart sneller kloppen van suikermais of verse prei. De 19-jarige Julia Cornelissen doet niks liever dan groentes telen. Klanten komen van heinde en ver naar Ledeacker voor haar superverse prei, ui en knolselderij. „Ik vind het magisch dat mijn groentes op een bord belanden.”
Met een simpele steek snijdt Julia Cornelissen (19) een prei los uit de aarde.
Ze stopt het in een kratje, loopt over het veld en doet de koelkast van haar eigen boerderijwinkeltje open. De prei ligt klaar voor de verkoop.
Je hebt vers en je hebt súpervers. Julia uit Ledeacker doet alleen aan dat laatste.
Met haar eigen winkeltje ‘Juul’s Groenten’ trekt ze klanten uit heel de streek. Ze halen er in dit seizoen verse ui, knolselderij of prei. In de zomer komen daar nog allerlei andere groentes, zoals sperziebonen, spruiten en bleekselderij bij.
Je kunt wel zeggen dat Cornelissen een passie voor groentes heeft. Of het met de paplepel is meegegeven? Natuurlijk kreeg ze als dochter van een melkveehouder en later akkerbouwer veel mee van het boerenleven.
Maar met de groenteteelt kwam ze pas écht in aanraking bij haar studie Teelt en Techniek bij Yuverta in Horst. Met grote ogen liep ze tijdens een excursie naar een teler van suikermais rond. „Dit was een product waarvan je ziet dat je het direct kan eten. Het sprak me meteen aan.”
Haar enthousiasme neemt alleen maar verder toe na een stage bij een teler van sla. Maar als ze zelf sla en mais begint te telen, komt ze voor een probleem te staan: „Het was natuurlijk veel te veel voor onszelf. Zo kwam het idee voor een winkeltje tot stand.”
Van klein moestuintje naar half voetbalveld
Juul’s Groenten groeit sindsdien als kool. Waar ze begon met een klein moestuintje, is dat inmiddels een half voetbalveld groot. Haar winkel is veranderd van een oud schuurtje tot een moderne installatie.
Bij het groentewinkeltje aan de De Quayweg geen moeilijk gedoe. In grote koelkasten kunnen klanten zelf hun verse groenten uitkiezen. En ze zijn vers: binnen een uur liggen haar pas geteelde groente in haar winkel.
„Ook zijn we soms wat goedkoper dan de supermarkt. Mensen vertellen me dat het concept hen aanspreekt.”
„Mijn klanten komen van steeds verder weg. Ze kunnen ook naar de supermarkt, maar komen speciaal naar mij”, merkt ze op. „Ik vind het magisch dat mijn groentes op een bord belanden. Als ik erover praat, word ik al enthousiast.”
Diefstal
Klanten kunnen zelf contant betalen of maken gebruik van een Tikkie. Helaas merkt Cornelissen dat een klein deel van de klanten niet betaalt voor de groentes die ze meenemen.
Zulke ‘klanten’ brengen het voortbestaan van haar winkeltje in gevaar, vertelt ze.
„Laatst zag ik online zelfs dat een eierwinkel bij een boer zijn deuren sloot omdat er te veel gestolen werd. Ik heb natuurlijk ook mijn kosten. Vandaar dat ik aan mensen vraag om eerlijk de prijs te betalen die op de bordjes staat. Gelukkig doen de meeste mensen dat netjes.”
Meer begrip
Cornelissen hoopt dat haar winkel zorgt voor meer begrip tussen boeren en buitenstaanders. In de zomer is ze van plan iets nieuws te doen: rondleidingen geven aan mensen uit de buurt.
„Vroeger had iedereen een boer in de familie, maar dat is allang niet meer. Mensen weten vaak niet meer hoe een boer teelt. Jammer is soms dat er daardoor soms onbegrip ontstaat. Bij een rondleiding kan ik laten zien hoe ik te werk ga. En dat er meer bij komt kijken dan mensen denken.”
Cornelissen merkt dat haar ouders ‘keitrots’ zijn met de richting die ze is ingeslagen. Samen met haar broer is ze uiteindelijk van plan het 75 hectare grote akkerbouwbedrijf van hun ouders over te nemen. Maar eerst maar eens het zomerseizoen overleven. „Ik vind het ontzettend leuk, maar alle groenten oogsten is ook gewoon hard werken.”
